در سلسله مراتب مباحث دانشگاهي به ويژه در علوم اجتماعي رشته هاي مردم شناسي و انسان شناسي از مباحث نسبتاً جديد در يکصد سال اخير است. انسان شناسي Anthropology در يک ديد کلي، مطالعه خصوصيات انساني است که ويژگي هاي جسماني نشانه هاي فرهنگي، فکري و تاريخي را در بر گرفته و به مطالعه چگونگي دنياي تغييرات و دلايل تحولات زيستي در گروهها و جمعيتهاي مختلف انساني مي پردازد .
مراد از مردم شناسي Ethnology مطالعه ويژگي هاي فرهنگي و اجتماعي گروههاي انساني در محدوده جغرافيائي معين و در دوره تاريخي مشخص است که عناصر ويژه اي نظير، زبان، هنر، موسيقي، آداب و سنن، ازدواج، عادات و خلقيات، خانواده، خويشاوندي، مذهب، اقتصاد، حقوق، پوشاک، فنون ... را در برمي گيرد. فرهنگ Culture نيز با گسترش دامنه مطالعات و تحقيقات فرهنگي و پيشرفت تکنولوژي، داراي معنا و مفهومي وسيع و همه جانبه گرديده است، به طوري که در تعريف آن آمده است:
فرهنگ عبارت است از مجموعه اي شامل آداب و رسوم، اعتقادات، اخلاقيات، مهارت ها و فنون، هنر و ... که انسان به عنوان عضوي از جامعه آن را فرا مي گيرد و در قبال آن جامعه نيز تعهداتي دارد.
به اين ترتيب مطالعه و تحقيق فرهنگها قسمت عمده اي از قلمرو مردم شناسي را در برمي گيرد. از اين رو برخي از دانشمندان دانش مردم شناسي و انسان شناسي را «علم مطالعه فرهنگ ها» (اعم از مادي و غيرمادي) مي دانند.
زيبائي رشته علوم اجتماعي به ارتباطات زيبائي كه بين اجتماع انسان‌ها برقرار است ، بر مي‌گردد.
انسان‌ها در كنار يكديگر نيازهاي فراوان خود را مرتفع مي‌كنند و اين فراواني نياز، پيچيدگي‌هاي زيادي را براي رسيدن به رفاه اجتماعي بوجود مي‌آورد. مسائلي مانند مسكن، اشتغال، آموزش، بهداشت، ... در رشته علوم اجتماعي پژوهش و مطالعه براي رسيدن به رفاه را بررسي مي‌كند.
علاقه به مسائل خبري و اجتماعي، داشتن روحيه جمع گرائي و داشتن بيان خوب و در پايان پايه قوي آماري از شروط موفقيّت در اين رشته است.
در كنكور سراسري ، ضريب درس رياضي 4 مي‌باشد.
ارائه پيشنهاد