عمده فعاليت اين كارشناسان، طراحي و ساخت وسايل كمكي براي بهبود عملكرد اندامهاي معلولين و بيماران، اصلاح نابهنجاري‌ها و حفظ بخشي از بدن در وضعيت ثابت براي اهداف خاص است.
همچنين طراحي و ساخت اعضاي مصنوعي براي بهبود عملكرد و ظاهر افرادي كه دچار قطع عضو شده‌اند، از زمينه‌هاي فعاليت اين كارشناسان است. اين وسايل براي افرادي آسيب ديده در سه محدودة قبل از جراحي، جايگزين جراحي و يا بعد از جراحي تجويز مي‌گردد. از مراكزي كه فارغ‌التحصيلان اين رشته مي‌توانند در آن مشغول بكار شوند، مي‌توان به اين موارد اشاره كرد:
ـ همكاري با بنياد جانبازان.
- فعاليت در سازمان هلال احمر جمهوري اسلامي ايران.
- تأسيس و ارائه خدمات به صورت مؤسسات خصوصي با همكاري مسؤولين فني.
- فعاليت در سازمان بهزيستي كشور.
- فعاليت در آموزش و تدريس دانشجويان.
- فعاليت در مراكز پژوهشي و همكاري با سازمانهاي مربوط.
البته با توجه به نياز 5/0 درصدي (يعني يك نفر از هر 200 نفر) به خدمات ارتوپدي فني، جامعه در اين زمينه كمبود‌هاي زيادي دارد كه كارشناسان و فارغ‌التحصيلان اين رشته با حذف به بازار كار مي‌توانند اين نقيصه را رفع نمايند.